Frills also Can!

Er waren kleine vertaalproblemen, in het begin.

Alamak! You Goondo Angmoh so Kiasu! I choped, lah!”. Woedend wees de oudere man op het pakje tissues dat ik in mijn handen had.  Ik had werkelijk geen idee wat hij zei en waarom hij zo pissig was. Na een urenlange wandeling in de vochtige hitte was ik dolblij geweest toen ik neerplofte aan het enige vrije tafeltje dat ik zag. Galen had een loopneus en ik dacht nog: heerlijk land  is dit toch,  omdat er op het tafeltje een klein pakje zakdoekjes lag.  Overal was aan gedacht!

Galen was net het zijn snotneus aan het leeg toeteren in die zakdoekjes toen die verhitte gekkie opdook. Het werd zelfs een heus opstootje. Inmiddels hadden zich meerdere lokaloos lucht gekregen van dit akkefietje en ik voelde me behoorlijk ongemakkelijk, vooral omdat ik geen idee had van wat dit gedeelde ongenoegen veroorzaakt had.

Een langslopende jonge vent wilde het me wel even uitleggen.  Vrij vertaald had de man gezegd: “Sodeju, jij domme koloniale bleekneus met je akelige voordring gedrag! Ik had daar zakdoekjes neergelegd en ieder fatsoenlijk mens weet dan dat die tafel gereserveerd is en je er dus niet mag gaan zitten!”.

Weer wat geleerd. Ik begreep al niet waarom je overal die kleine pakjes zakdoekjes kon kopen. Inmiddels verlaat ik het huis niet zonder een stapel en  chope ik  -achteloos het pakje op een vrije tafel werpend- als een professional.

“Hello sir, thank you very much for stopping. Could you kindly take us to Pasir Panjang road, the part that is between Clementi and Haw Par Villa? It’s Gold Coast Condominium, in case you know that building, but otherwise I will just direct you as we approach the destination”.

De taxi chauffeur keek me geïrriteerd aan. “Huh?”, snauwde hij. Ik dacht dat ik vrij helder mijn verzoek verwoord had, maar dat was in de tijd dat ik nog dacht dat er in Singapore Engels werd gesproken.

Maleis, Hokkien, Cantonees, Mandarijn, Tamil en Engels: de creooltaal die ontstond na de onafhankelijkheid is weliswaar een nagel aan de doodskist van de overheid die Hoog Engels als standaard wil, maar het is zeer de taal van de straat. Singlish is ook ontzetttend economisch: de zinnen zijn kort. Inmiddels weet ik dus dat ik de eerder genoemde chauffeur slechts had hoeven vragen: “Uncle, Haw Par Villa, Can?” en als hij dan “Can” had gezegd had ik kunnen instappen.

En dus adverteert de low budget airline Scoot in de taxi’s met de slogan “Frills also can”. En begrijp ik inmiddels onmiddellijk dat er bedoeld wordt: “U denkt wellicht dat u vliegt met een maatschappij waarbij alle comfort geschrapt is teneinde de prijs omlaag te krijgen, maar indien u dat wenst, kunnen wij u alle toeters en bellen leveren die u gedurende uw reis zou willen genieten.”

De meertalige chocoprins wisselt inmiddels sneller van taal dan van tanden.  Als onze hulp Rusini “Ayo, so hot, lah!” zegt, antwoort hij in soepel Singlish met “On the aircon, aunty!” om mij vervolgens in het Nederlands om een stroopwafel te vragen.

Overigens wordt hier iedereen van een zekere leeftijd aangesproken met Aunty of Uncle. Dat vond ik eigenlijk wel sympathiek . Totdat ik vorige week in de supermarket stond te bellen en op mijn schouders werd getikt door een oud besje die sneerde: “Aunty!  You eat snake, lah?  Look at Queue, you talk cock.”

(“Hee ouwe, doe es niet zo sloom. Je ziet toch dat de rij vooruitschuift? Ophouden met ouwehoeren nou!”)

Afgeschreven naar het rijk der Aunties, en op mijn flikker gekregen door een bejaarde. Ik heb er zelfs in het Singlish geen woorden voor.