Toy Joy

Vermomde bloemkool

Vandaag heb ik met mijn stem een hoop reclame gemaakt voor speelgoed en nu zit ik thuis, tussen rondslingerende knikkers, afgelebberde onopgeblazen ballonnen, opschrijfboekjesen verrekijkers me af te vragen of ik stiekem nog wat weg kan gooien voordat de kinderen thuis komen. Die Barbie die inmiddels dreadlocks heeft?  De gitaar-op-batterijen waaruit onverklaarbaar valse hiphop klinkt?

Lang geleden had ik visioenen van onze dochters spelend met duurzaam houten treintjes en hamers, en lappenpoppen van verantwoord ruw katoen. Die droom werd getorpedeerd op de eerste verjaardag,  toen Matt’s broer (London!) heel goed begreep dat zuivere suikeroompunten alleen gescoord worden met gekleurd plastic waar geluid uit komt.

Zelf kan ik me niet heugen waar ik  vroeger het allerliefst mee speelde, ik herinner me alleen een Barbiepaleis en eindeloos Vier-op-een-rijen, en dat ik het Halma bord omver flikkerde als ik dreigde te verliezen.

 

Ik denk dat de meisjes heel slecht zouden zijn in het Marie Kondo spel van weggooien wat geen vreugde brengt, omdat het zulke vreugdevolle wezens zijn als het op troepjes aankomt. Dat zal dus op mij aankomen…

Eerst maar eens voor ze koken. Bloemkool in de vorm van bloemkool blieven ze niet, maar ik ben niet voor één gat te vangen.

 

Bloemkoolbaksel met tomatensaus en mozzarella

 

·      1 bloemkool, in roosjes verdeeld

·      1 kleine ui, fijngesnipperd

·      1 teen knoflook, gehakt

·      2 theelepels gedroogde Italiaanse kruiden

 

·      1 blik gepelde tomaten

·      1 kleine ui, fijngesnipperd

·      1 teen knoflook, gehakt

·      2 theelepels gedroogde Italiaanse kruiden

·      Ja dit klopt! Twee keer inderdaad

·      Scheut worcestershiresauce

·      bouillonblokje

·      1 eetlepel tomatenpuree

 

·      2 bollen buffelmozzarella in stukken/plakken

·      klein handje basilicumblaadjes

·      goed brood

 

·      Keukenmachine

 

Verwarm de oven voor op 180 graden.  Zet een ovenschaal klaar en vet in met olie of boter. Verwarm in een diepe koekenpan wat bakolie op laag vuur, fruit de ui glazig in ongeveer 8 minuten. Voeg de knoflook toe en bak nog twee minute mee, dan de gedroogde kruiden, het bouillonblokje verkruimeld, en de tomatenpuree erbij. Na nog een minuutjede bliktomaten en de worcestershiresauce in de pan, even hoog opkoken en het vuur dan laag zetten.

Maal in porties de bloemkool fijn in de keukenmachine; niet tot puree maar wel zo klein als rijst. Verwarm in nog een diepe koekenpan of wok wat olie, en bak zoals hierboven de ui en knoflook zacht en de kruiden geurig.  Voeg de bloemkool toe en bak ongeveer 10 minuten op middelhoog vuur zacht en tegen goud aan.

Verdeel de bloemkool over de bodem van de ovenschaal en druk aan met de achterkant van opscheplepel zodat het een stevige laag vormt. Lepel daar de tomatensaus bovenop en bestrooi met de mozzarella, zet nog tien minuten in de hete oven tot de mozzarella smelt en kleurt. Scheur er basilicum over en serveer met brood.

 

 

 

 

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Zomer

zoete aardappelchips.jpg

En wéér een zomer voorbij, -vakantie althans. Bij ons thuis geldt de gouden regel dat zodra ik de grens over ben, ik allerlei klussen aangeboden krijg die ik dan dus niet kan doen(zo ook nu) en werd dit omgerekend onze duurste zomervakantie ooit hahahasuperlachennot!

Wat ik dan wel heb gedaan deze vakantie in plaats van bakken met geld verdienen? Eten! Lezen! Dochters aan de Kentish Coast zien hupsen! Ook niet te versmaden, toch?

 

Dat Kent is hartstikke mooi, dat eten daar gaan we het zo over hebben, en dat lezen: eindelijk Purity van Jonathan Franzen uit. Dat vergde nog wel een extra sessie van vier uur solo treinen afgelopen weekend. Ik kòn wel meerijden naar de grens van Duitsland voor een vrijgezellending, ik heb heus wel people skills, maar dan had ik moeten kletsen. In het zelfverkozen semi-isolement der 2e klas was er ruimte en rust, op de wrevel na die ik voelde toen een moeder achter me haar kind probeerde te bedreigen met een pindakaasboterham in plaats van een Happy Meal als ie nu niet zou luisteren. GEBRUIK ETEN NIET ALS STRAF TRUT gromde ik inwendig en WAT IS ER MIS MET EEN PINDAKAASBOTERHAM en jawel, bedremmeld kwam daar een stemmetje “Maar ik vind pindakaas lekker mama…” Eat that, stomme moeder, rolde ik met mijn ogen en toen ging ik weer heel zen verder op bladzijde 425.

 

Wat eten betreft had ik de hele zomer zin in losjes Mexicaans. Het dichtst dat ik ooit bij Mexico ben geweest is in Los Angeles waar een Nederlandse Hollywoodcameraman ons meenam naar een onooglijke zaak in een stripmall, niet een mall met strippers maar zo’n niksig rijtje laagbouw met een nailsalon, een pawnshop, nog iets vaags en de beste Mexicaan north of the border. Daar ben ik toen in een vat frozen margarita gevallen en de rest is geschiedenis.

 

Wat ik thuis betracht valt in het niet bij de frisse citruszingg en de rokerige specerijenwarmte van toen maar ik zou iedereen aanraden een potje chipotlepepers in adobosaus te scoren, de voorraad komijn aan te vullen en een abonnement op limoenen te nemen. Dit is zéér vrijelijk geïmproviseerd op nachos uit de oven (Mexicanen mogen nu lachen):

 

Zoete aardappelchips met dingen er bovenop

·      2 flinke zoete aardappels, geschild en in dunne plakken geschaafd met bijvoorbeeld een mandoline

·      1 pot capucijners, zwarte bonen of kidneybonen, uitgelekt

·      2 avocado’s

·      1 rode paprika, in dunne reepjes

·      2 grote tomaten, in blokjes

·      ½ courgette, in slierten geraspt

·      geraspte oude kaas, 100 gram

 

·      3 eetlepels bak-olie

·      2 volle theelepels gerookte paprikapoeder (heel goed: Pimenton de la Vera, dulce of picante)

·      1 theelepel uienpoeder

·      1theelepel knoflookpoeder

·      zout en peper naar smaak

 

Niet op de foto, wel lekker erbij:

 

·      3 eetlepels Griekse yoghurt

·      sap van ½ limoen

·      1 theelepel komijn

·      ½ teen knoflook, fijngeraspt

·      snuf zout

·      1 chipotlepeper, gehakt (ik haal genoemde adobo chipotles uit blik en vries ze in met de saus, ze laten zich makkelijk uit het diepvriesbakje snijden als je ze naast elkaar legt)

·      mengen maar (je kan de chipotle als laatst erdoor doen en eerst wat saus apart houden voor mensen die minder pittig willen eten)

 

Verwarm de oven tot 200 graden. Meng de ingrediënten voor de kruidenolie met een garde. Zoek je keukenkwastje. Bekleed 2 grote bakplaten met bakpapier. [Op de foto zie je het resultaat van 1 plaat chips, het andere deel heb ik er later tussen gefrommeld] Verdeel de aardappelchips allemaal naast elkaar over de platen, bestrijk met de olie. Ik was te lui om beide kanten te doen, werkte prima. Schuif de chips in de oven en hou ze een beetje in de gaten. Na 10 minuten in mijn oven begonnen de randjes te kleuren; haal ze op tijd eruit. Strooi direct de kaas eroverheen en laat even smelten, leg dan de andere ingrediënten er bovenop en serveer met de yoghurt.

Kom, met granen

Er ligt 1,2 kg rauwmelkse kaas in de ijskast te stinken en ook nog een obsceen grote gedroogde worst; verjaardagscomplimenten van één van de BF’s die direct vanaf een berg in de Savoie naar Matt toe kwam skiën. Ik ben daar heel blij mee en broed op te geven borreltjes waar we ze kunnen uitstallen, maar ik weet niet of ze het weekend zullen halen.

Londen voorziet mij altijd heel lief van oatcrackers want je hebt geen kaas beleefd totdat je het op zo’n havertoastje naar binnen hebt gemoffeld, en dan bedoel ik níet stiekem gemoffeld. Ik bedoel: omdat de cracker in kwestie de perfecte eigenschap van melige knapperigheid bezit, lijkt het woord ‘moffelen’ om niet precies te verklaren redenen toepasselijk in dezen. Probeer het maar eens, een hap van die brosse heerlijke muffigheid met smeuïg meurende kaas, een slok zacht rood eroverheen, en dan nog wat mompelen over Yanagihara of Garfunkel; borrelen op z’n best eigenlijk. Dat zou moffelen moeten heten. En niet zoals mijn dochters het steevast noemen: bobbelen. Hoewel dat dan weer een heel prima aanleiding is om het eens over Sean(ne) Paul te hebben.

Maar dat doen we niet want we moeten met de kinderen ook nog iets normaals eten vanavond dus laten we het daar over hebben. Houden jullie al van grain bowls? Een grote kom granen naar keuze met wat je maar wil erdoor en erop. Thuis verkoop je het als ‘pastasalade maar dan anders’. En warm, koud, of lauw maakt allemaal niet zo veel uit.

Rijst&Linzensalade met avocado, adukibonen en tomatendressing voor 3 of vier personen

   150 gram granen (droog gewicht) naar keuze. Ik kocht bij de Albert Heijn een zakje Rijst&Linzen (bij elkaar) maar dit kan ook met andere rijst, of couscous, of teff of freekeh of wat je maar leuk vindt. Bereid volgens aanwijzing op verpakking

   2 avocado’s in blokjes of plakken gesneden

   1 blik aduki- of zwarte bonen, uitgelekt

   75 gram veldsla

   voor ieder een gebakken ei

 

Voor de dressing:

   2 smaakvolle tomaten

   3 eetlepels goede olijfolie

   snufje suiker

   1 eetlepel balsamico azijn

   1/2 eetlepel witte wijnazijn

   1/4 teen knoflook, gepeld

   handvol basilicum- of peterselieblad

   zout en peper naar smaak

 

Verdeel de bovenste ingrediënten een beetje leuk over ieders kom. Blitz alles voor de dressing met een staafmixer en lepel over het eten. De dressing lijkt waterig, maar er is vrij veel nodig om die granen op smaak te brengen. Op deze manier hoef je niet je halve fles goeie olie in één avond op te maken.

 

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Dat is het hele eieren eten

Mensen beginnen regelmatig tegen mij over verschillende diëten, misschien in de veronderstelling dat ik er veel van af weet, en het grappige is dat dat klopt terwijl ik er toch bijna niets over lees. Vraag niet hoe het kan. Onlangs nog bijvoorbeeld de vraag of ik dat artikel had gelezen met de strekking dat diëten nergens goed voor zijn. Ik roep dan heel hard “maar dat weten we toch allemaahaaaal!”, waarna de steller verbaasd de wenkbrauwen optrekt en denkt (ik lees wel gedachten) “jij doet toch altijd aan EEN dieet?”

Nou….

Laat ik hier eens wat over opschrijven. Mede aangespoord door Rob’s tirade-light laatst jegens het type mens/meisje dat ‘eet’/fotoboeken koopt/verkoopt waarin genoemd meisjestype al dan niet topless gitaar speelt op een prei, en koolhydraten als het werk van de duivel ziet. (Waarom nooit eens twee bloemkolen veur de ontblote boezem? Superfood, schijnt.) En het is wel tijd voor een update sinds ik begin 2013 aan de wereld ontvouwde dat ik aan het Voedselzandloperen ging. Wat ik namelijk doe: ik grasduin door diëten. Ik rommel een beetje van dit, vul het aan met wat onzin over dat, en in het weekend gum ik alles weer uit door aan Mexicaans stoofvlees en gezouten pecan-caramel te doen. Maandag begin ik dan weer opnieuw met roggecrackers avocado, noten, spinazie, zoete aardappel, bonen, dikke soepen en 70%cacao.

De rest van gezin ondervindt hier geen last van, don’t worry. Die krijgen koolhydraten in alle vormen. Ja, en af en toe quinoa maar ze moeten toch 7 dagen per week eten, niet?

Het enige geloof dat ik hierin werkelijk aanhang, is dat iedereen normaal zouden moeten doen. Tuurlijk moet een mens aardappels eten, en brood; als het maar normaal brood is waarvan je weet dat het niet in een fabriek is verkloot met gore shit want daar helpen we niemand op de wereld verder mee. Ik heb de pech gehad dat ik in een vak heb gezeten waar ik op mijn uiterlijk ben beoordeeld, en daarnaast ook nog eens hing met the fashion set. Dan laat je die carbonara wel even staan, hoe treurig ook.

Iedereen kan bij mij terecht voor advies hoe gezond eten lekker te maken, maar rages en hypes zijn niet vol te houden als je wil dat je leven rijk en zacht is. Find balance, find joy.

 Zin in curry? Deze is makkelijk en snel! Tenminste als je een staafmixer met zo’n hakmolentje hebt…

 

Aziatische curry met kousenband en garnalen

 

   stuk gember ter grootte van een halve duim

   2 tenen knoflook, gepeld

   het wit van twee bosuien

   3 djeroek peroet blaadjes (kaffir limoenblad)

   1 citroengras stengel (de kern, in stukken)

   1 rode peper indien zonder kinderen

   2 theelepels kurkuma

   2 eetlepels sesamolie

   1 eetlepel vissaus

   1 eetlepel sojasaus

   1 eetlepel limoensap

   1 blik kokosmelk (400 ml)

   450 gram garnalen (ik had gepelde, ontdarmde uit de vriezer)

   ca. 300 gram kousenband

   half bosje koriander, gehakt

 

Ontdooi de garnalen als ze uit de vriezer kwamen. Maal alle bovenste ingrediënten fijn met de staafmixer. Zet een pan met dikke bodem op laag vuur en verhit daarin de curry pasta 1 minuut. Giet de kokosmelk in de pan en breng zachtjes aan de kook. Was de kousenband en snij in stukjes van 2 cm. Doe in de pan en laat in ca. 8 minuten gaar worden. Voeg de garnalen toe en kook ze een paar minuten mee tot ze roze zijn gekleurd of, indien al gekookt, goed heet. Breng de curry op smaak met zout en peper. Serveer in kommen met gekookte of gebakken rijst, bestrooid met koriander en het gehakte groen van de bosui.

 

 

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

You say Patato.....

Patato

Heeeee Rob, hoi!

Aardappels dus. Ja. Goed.

Je hebt gelijk; de aardappels van de buren zijn altijd goudkleuriger, of in ieder geval lekkerder. En ja, vooral wanneer die buren zuidelijker geaard zijn. (Laat de Scandinaviërs het niet horen). De beste aardappels die ìk ooit at (hier komen de aardappelovertreffingen) werden ons overhandigd door René, de buurman van het familiehuisje in de Bourgogne. René is een tandeloze boer in ruste, kromgebogen ijverend aan moestuin en grindpad, schitterend onverstaanbaar in zijn harde Bourguignon-Morvandiau dialect. En wat René ons niet in woorden duidelijk kan maken, verheldert hij wel met niet mis te interpreteren gebarentaal.

Toen nicht S., Londense power-uitgeefster met daarbij horende zelfverzekerd- en gevatheid haar eerste bezoek bracht aan het vakantiestulpje en deelnam aan de ietwat verplichte eenmalige ‘apéro’ bij René en zijn vrouw Christiane thuis, bracht ze uiteraard echtgenoot en zuigeling mee. Nichtje T., destijds vier maanden jong, lag even in de armen van de kirrende Christiane, zelf moeder van negen en grootmoeder van een horde aan kleinkinderen. Iedereen deed hun stinkende best de conversatie op gang te houden met school-Frans en getemperd dialect. Maar toen ze stuitten op wat een onoverbrugbaar vraagteken leek, S. haar onbegrip (ongeloof?) niet meer kon verbloemen en René zag dat zijn compliment verloren ging in haast Babylonische spraakverwarring, KON HIJ NIET ANDERS dan S. met twee handen bij de zijkant van haar boezem vatten, er hoogst goedkeurend in te knijpen en er bemoedigend bij te knikken. “Goeie melk!”

Eigenlijk vind ik de lekkerste bereiding van een aardappel nog steeds: heel dun gesneden en dan gefrituurd, kom hoe heet dat, maar omdat dat natuurlijk geen volwaardige maaltijdcomponent te noemen is volgt hier iets anders. Ik kook aardappels altijd in de schil voor meer smaak. Die van René hadden een prachtig dun gouden, nauwelijks waarneembaar schilletje. Zo vers kom je ze in het wild van de supermarkt nooit tegen, maar als het seizoen ernaar is koop ik Opperdoezer Ronde en anders de meest ‘verfijnde’ biologische die ik kan vinden. Ik geef toe: ik vind gekookte aardappels ook vrij saai. Je moet er een beetje aan knutselen, tenzij je in de buurt van Sagres of Dijon bent. Ik doe bijna altijd na het afgieten een klont boter of roomkaas of lepel goede olie, wat Maldon zout plus een schep mosterd a l’ancienne in de pan en laat alles met deksel nog even staan vóór het husselen. Of ik probeer, zoals nu, smaken en structuur te ‘stapelen’. Dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn en vergt ook niet per se heel veel ingrediënten, en het werkt voor veel maaltijden. Dit keer was de gedachtengang; die aardappel is zacht van structuur en neutraal maar ietwat zoetig van smaak. Daar moet dan iets knapperigs, iets zouts en iets fris bij, en dat zoute kan prima de oempf van blauwe kaas zijn. Mocht je blauwe kaas goor vinden, neem dan geitenkaas.

 

Lauwwarme salade van aardappelen en groene asperge met blauwe kaascrème

voor 3 personen of twee grote en twee kleine

 

    5 a 6 middelgrote vastkokende aardappels

    1 eetlepel echt lekkere olie

    150 gram blauwe kaas

    5 eetlepels room

    2 eetlepels witte wijnazijn

    2 eetlepels water

    2 theelepels honing

    500 gram groene asperges

    3 eetlepels zonnebloem/pompoenpitten, gemengd

    3 eetlepels granaatappelpitten

 

Boen de aardappels schoon onder de koude kraan en verwijder pitjes, uitlopers en plekken. Dan blijf je waarschijnlijk achter met gehavende exemplaren, maar met meer schil dan geen schil. Snij ze in stukken van min of meer gelijke grootte. Die van mij waren ongeveer zo groot als een pingpongbal met scherpe hoeken. Doe ze in een ruime pan, net onder koud water. Breng aan de kook. Snijd de onderste 1,5 cm van de asperges, spoel ze met koud water, en snij in schuine stukken van 2 cm.  Als je een daartoe geschikte pan/vergiet hebt, stoom dan de asperges 2 minuten boven de aardappels, kook ze anders 1,5 minuut in een laagje water met zout. Mijn (grootte) aardappels waren na ca. 12 minuten beetgaar. Giet af en besprenkel met de olie en wat zout. Laat aardappels en asperges afkoelen. Met een staafmixer (als je hebt met hakmolentje en beker) maak je de blauwe kaascrème: meng die 5 ingrediënten en voeg naar smaak zout en peper toe. Rooster in een droge koekenpan op middelhoog vuur de zaden 4 minuten, blijf erbij. Strooi over aardappels en asperges in een schaal, lepel de crèmeerover, en bestrooi met granaatappelpitten.

 

 

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Langs in London

De Keuken gaat langs bij London! Want London is de zwager van De Keuken, en die zijn weer de stiefs van Singapore, en jaaa zo blijkt het een heel complot. 

Londen (en nu heb ik het weer over de stad en niet over de man) is voor mij zo exotisch als bijvoorbeeld Dakar, al denk ik dat ik zelfs na 31 jaar in Dakar nog beter de weg zou weten. Nee hoor ik lul maar wat, om het punt luister bij te zetten dat ik Londen echt niet goed onder de knie heb. Ik doe wel eens casual stoer over Parijs; ik ken het metronetwerk redelijk en snap de arrondissementen, ik heb een lievelings cafe in de Rue des Abbesses en zo nog wat adresjes, maar The Big Smoke – ik heb werkelijk geen flauw idee. Ik weet niet wat waar zit, bevat al die boroughs en councils niet en ik voel me er altijd een beetje ontheemd. Daar hou ik niet van, want being the global citizen that I used to be, wil ik altijd meteen weten welke bakker/slager/visboer/oesterbar/kaasknaap het beste is en me daar dan direct als een regular gedragen. Maar daarvoor ben ik niet vaak en nooit lang genoeg in Londen.

Dus hobbelde ik maar weer een beetje achter iedereen aan, me vergapend aan de kramen op die markt van Jem, verbazend om de 75 all-day breakfast zaakjes rondom zijn kantoor aan Oxford Street (kan NIEMAND meer zelf een boterham smeren?) en van de ene in de andere gelukzaligheid vallend tijdens de lunch in restaurant Artusi. Daar.Moet.Je.Heen. En naar Raw Duck, als je ook zo van het gevoel houdt dat je heel kalmpjes aan briefgeld in een versnipperaar aan het stoppen bent. (Wel echt goed eten! Maar laten we allemaal onder ogen zien dat shared dining een fantastisch staaltje geldversnipper marketing is; je blíjft bestellen)

En thuis weer zelf achter de pannen; makkelijk en zuunig. Recept voor snelle curry van bonen en tomaat met kruidenolie en croutons

1 grote pot witte bonen, uitgelekt
1 blik gepelde tomaten
250 ml passata (vries de rest in in een geschikte verpakking)
1 kleine ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, gepeld en gehakt
2 volle theelepels gemalen koriander
2 volle theelepels gemalen komijn
vooruit, ook een volle theelepel garam masala
2 eetlepels bak-olie
1 ‘klein’ of 1/2 normaal afbak stokbrood, nog niet gebakken, in grove stukken gescheurd
2 kleine tenen knoflook, ongeschild, geplet
Nog 1 eetlepel bak-olie
1 bosje koriander
1/2 bosje platte peterselie
1 eetlepel lekkere olie
staafmixer, liefst met hakmolentje/bakje

Zet de oven aan op 200 graden. Fruit in een pan met dikke bodem op zacht vuur de ui ongeveer 8 minuten in de bak-olie. Voeg de knoflook toe, fruit nog 2 minuten, en dan de specerijen erbij, 1 minuut. De bliktomaten erbij, kapot maken met een geschikte spatel, en de passata. Aan de kook brengen, vuur laag, deksel op de pan. Hussel het brood met bak-olie en de geplette tenen knoflook in een ovenschaal, voeg een beetje peper en zout toe en plaats in het midden van de oven. Laat alles ongeveer 10 minuten z’n gang aan, check het brood. Als dat goudbruin is, zet apart. Vis 1 van de tenen knoflook uit de ovenschaal en peuter uit het velletje. Begin met de helft van het teentje, staafmix samen met de koriander, peterselie en goede olie. Naar smaak zout en peper erbij, en proef of je nog meer van de geroosterde knoflook erbij blieft. Bonen bij de tomatensaus, nog even doorwarmen, opdienen met de croutons en kruidenolie. 

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Retox

white-wine.jpg

 

“Hallo buren! Wij hebben onverwacht gasten en een nijpend witte wijntekort. Iemand een flesje te leen?” sent from my iPhone [dronken] at 22:07.

Dit was thuis een week geleden op een brave, niksige zondagavond, nadat er door een gezelschap van vijf welgeteld 1 fles Champagne, 3 flessen wijn, een sixpack, een halve fles eau de vie, wat zelfgebrouwen pruimenstook en een restje vodka waren weggezet – beginnend om 19:30 u. Ik had de onaangebroken fles port uit Matt’s geboortejaar al op tafel gezwierd (ik blijf het proberen) maar die moffelt hij altijd weer weg.

Godzijdank antwoordde er niemand (op tijd) op dat bericht en eindigde daar onze zondagavondbinge, want de week moest toen nog beginnen. En Jezus, dat wàs me er één.  Opgerakeld oud zeer, sprankelende beloften, iets te huilen en iets te vieren; u roept, wij draaien. En zo kreeg ik zondagavond al het vermoeden dat het ik deze week met mijn reguliere doordeweek-geen-alcohol-en-weinig-suiker-en-koolhydratenbeleid wel kon schudden. Overigens eindigt voor mij die ‘werk’week donderdag om 17 uur want ik heb toch geen werkweek.

En zo dronk ik líters wijn, at ik cake en frambozen-merenguetaart van Holtkamp, chocoladetaart, rode wijnsorbet, goed brood en pasta, de hele week door. Hoogtepunt: donderdagavond Marius met een briljant inleidinkje bij het naastgelegen Worst, namelijk een kummelcrostino met lardo, venkel, en parmezaan. Daar dronken we Grüner Veltliner bij, want dat hoorde zo.

En omdat ik deze week in stijl ga afsluiten heb ik die crostino vanmiddag nagemaakt, met nog meer lekkers. It’s a damn shame dat ik zo zelden brood eet, ‘cause I make a mean sandwich.

  • 3 dikke sneden goed brood
  • half ons gesneden grillspek of Zeeuws spek
  • halve venkelknol, dun geschaafd op een mandoline
  • beetje pecorino (ik had geen Parmezaan)
  • kleine theelepel komijn (ik had geen kummel), grof gestampt of gevijzeld
  • flinke theelepel azijn
  • flinke theelepel olijfolie
  • zout en peper

Maak in een kommetje een simpele dressing van de olie, het azijn, de komijn en zout en peper, en roer de venkel erdoor. Beleg één snee brood (getoast of niet) met spek en drapeer daar een beetje leuk de venkel overheen. Rasp er de kaas boven. Dan:

  • 1 rijpe avocado, geprakt met een paar druppels olijfolie en citroensap
  • ca. 50 gram zachte geitenkaas

Rooster de tweede snee brood. Smeer er dik de avocado op, en verkruimel de geitenkaas erboven. Bestrooi met zout en peper, en druppel er nog wat olie overheen. En nu nog:

  • half ons pekelvlees
  • 1 eetlepel gekookte zuurkool. Dit haal je uit een potje, ik verbied je een half uur zuurkool te gaan staan koken voor een broodje.
  • Milde, grove mosterd

De derde snee brood beleg je met het pekelvlees en de mosterd. Nuke de zuurkool 30 seconden in de magnetron en leg het op het vlees.

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Pianissimo

Lukes_piano5.jpg

Naast me, in de bibliotheek, zit een mompelaar. Eigenlijk zit hij niet direct naast me, want dan was ik ‘m allang gepeerd, maar op acht meter toch dichtbij genoeg om de algemeen aanvaardde stilte situatie enigszins te verstoren. Om de paar minuten zegt hij ‘nou’ tegen de krant, of hij loopt een rondje en pruttelt ‘hèhè’. Nu is het even stil want hij is in slaap gevallen boven zijn bakje rauwkost.

Ik vind het altijd ontzettend aangenaam in de bibliotheek. Omdat we in Afrika beperkte aanvoer hadden van kinderboeken en ik me na een paar maanden al door mijn zeecontainer had gewurmd,  ging ik op een gegeven moment maar over op de Jackie Collins collectie van mijn moeder. Toen was ik ongeveer zeven. Ik kon heel goed lezen want dat had ze me zelf geleerd (mijn moeder, niet Jackie) en toen ik daar doorheen was begon ik aan mijn vaders Ludlums. En als we dan weer even in Nederland waren kon ik naar de bieb en me gewoon wentelen in Pinkeltje en zo, normal kids’ stuff.

O jee, nu word ik ook nog bevangen door ontroering omdat er iemand in de hal piano is gaan spelen. Zo leuk is onze bibliotheek, dat er een piano staat waarop ‘gevorderde spelers maximaal 30 minuten met een lichte toets mogen spelen’. Dat staat op het bordje en daar houdt iedereen zich aan, hoewel tot mijn spijt niemand het ooit dertig minuten volhoudt. Ook werpt zich nooit eens een maniak op de toetsen om eens lekker de vlooienmars kapot te rammen, terwijl ik zeker weet dat talloze bezoekers net als ik zich daartoe amper kunnen bedwingen. Gekkje op acht meter zie ik er nog wel voor aan.

Nu ik hier toch zit bedenk ik maar weer eens iets te eten.

  • 300 gram gekookte bieten in blokjes
  • 150 gram zachte geitenkaas
  • 2 stronkjes witlof, gewassen en gesneden
  • quinoa, gekookt, voor 3 à 4 personen [Ik ben echt geen quinoa fundamentalist. Maar je moet toch 7 dagen per week eten...]
  • ½ komkommer in blokjes
  • 1 blik adukibonen (te vinden bij natuurwinkels), afgespoeld en uitgelekt
  • voor de dressing:
  • 1 eetlepel azijn
  • 3 eetlepels olijfolie
  • 1 eetlepel mayonaise
  • paar druppels water
  • zout en peper

Aangezien quinoa tegenwoordig ongeveer zo duur is als goud, kan je deze salade natuurlijk ook gewoon met afgekoelde pasta of rijst maken. Meng alle ingrediënten voor de salade behalve de bieten, en hussel met de dressing. Schep dan de bieten eroverheen. Ik heb kort de illusie gehad dat mijn dochters bieten zouden eten als een dolle om de voor de hand liggende roze redenen, maar nee. Ze blieven nog liever paksoi.

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Niet poetsen maar lullen

Afgelopen weekend was ik met vier vriendinnen feestvieren in Rotterdam. Bij elkaar hebben we 13 kinderen, en elke keer dat een willekeurige man op straat of in het café een als schalks te misverstane blik op ons wierp, voelde ik de behoefte om hem bovenstaand feit voor de voeten te werpen.  Dat was niet vaak, hoor.

Geestig ook hoe men zichzelf voor de gek kan houden. Zet ergens vijf vrouwen neer die elkaar twintig jaar kennen maar in deze samenstelling slechts één keer per jaar samen zijn, zet daar dan een kerel of twee naast, en zie hoe die laatste binnen drie minuten oogrollend de benen nemen om het gekakel te ontvluchten. Niks gelonk of geflirt. En wij maar hippe truitjes dragen. Hoewel iedereen inmiddels wel weet dat vrouwen zich voor andere vrouwen kleden, en niet om aandacht van mannen.

Manrepeller.com weleens bezocht? Birkenstocks, Uggs, harembroeken, camouflageprint in het algemeen, boyfriend jeans, Zweedse klompjes; in de ogen van de man allemaal afstotelijkheden bedoeld om van vrouwen schrikobjecten te maken. Dealbreakers – als in ‘vergeet het maar in de slaapkamer vanavond, meissie’. Girlfriend kan net zo goed wild spuitend met pepperspray over straat.

In ieder geval hadden we zelfs met een overnachting niet genoeg tijd om weer fatsoenlijk op de hoogte te geraken van elkaars doen en laten, laat staan het te hebben over die honderd andere mensen die wie graag beroddelen. Het leven blijft veranderen. De vanzelfsprekendheid waarmee we ons vroeger hele dagen en nachten achtereen in vriendschap, broederschap, gelijk een eeuwigdurend dansen onderdompelden, is verworden tot, tja, datumprikkers. Daar was niemand echt op voorbereid, vermoed ik.

Maar thuis wachtte warmte, en zachte huidjes, en banken om op te liggen. En zelfs een klein tripje naar de supermarkt, om deze zondagavond-geen-gedoe-aardappelsalade te maken.
Recept voor aardappelsalade met zalm en dingen uit de voorraadkast.

  • krieltjes, ongeschild, zoveel als jullie lekker vinden. Wij zijn niet zulke aardappeleters. Komisch hè, dat we dan toch aardappelsalade maken. In ieder geval doen wij het prima op ong. 250 gram
  • 200 gram gerookte zalm, in stukjes
  • ½ komkommer
  • 1 pakje/zakje sugar snaps
  • 1 blik zwarte bonen, afgespoeld en uitgelekt
  • 1 blikje maiskorrels, uitgelekt
  • Voor de dressing:
  • 2 eetlepels yoghurt (liefst beetje dikke)
  • 1 eetlepel mayonaise
  • 1 dessertlepel witte wijnazijn
  • 1 volle theelepel gedroogde kervel of dille
  • zout en peper

Snij eventueel krieltjes bij tot gelijke grootte. Kook ze in gezouten water gaar in ong. 7 minuten, test ze met een vork. Gooi de laatste minuut de sugar snaps erbij, of stoom ze 1 minuut boven de krieltjes. Meng intussen alles voor de dressing in een grote saladekom. Voeg de overige ingrediënten toe en roer voorzichtig de dressing erdoor. Verheug je op later op de bank, met popcorn en witte wijn.

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Lullo

Ik ben zo’n trut die haar boodschappenlijstje (kan die malle rubriek trouwens verdwijnen uit het Volkskrant Magazine?) maakt naar indeling van de supermarkt. Wie jaren geleden ooit de pech heeft gehad met mij door een supermarkt te moeten struinen, weet dat die methode heeeel goed voor mij is, want ik ben een etikettenlezer in combinatie met aartstwijfelaar. Zie je het voor je? Ik kon een uur wegblijven om een pakje boter. De keuze...de afleiding... Ik ril als ik er aan denk. En toen ikvoor wel VIER mensen hoofd inkoop werd, moest er iets veranderen.

Zodoende ga ik nu gewapend met nog-net-geen-Excelletje wekelijks het strijdveld op, en gun ik mezelf geen enkele afdwaling. Ram, bam, groente, kaas, vlees/vega, zuivel (eh, soja), blikvoer, vriesvak, kassa, klaar. En zo kwam ik laatst dus pas aan het eind van die achtbaanrit, graaiend in netgenoemd vriesvak, tot de ontdekking dat het merk Iglo in haar diepvriesspinazielijn een variant voert met Boursin. Bij elkaar! Door elkaar! Wow. Lui-hui.

Geen haar op mijn hoofd die er aan dacht het in m’n karretje te gooien, maar ik werd wel instantly transported back to days gone by, toen ik studeerde, ècht studeerde, niet dat fantastische toneelschool genavelstaar, maar lang daarvoor, aan de UvA, wat betekende dat ik níet studeerde. Disclaimer: Ik zeg niet dat niet-studeren tof is. Studeren is veel toffer. Ga/blijf studeren.

En al die avonden dat ik níet studeerde hing ik in de kroeg, of op een bank met vriendinnetjes. En wat maakten we dan voor elkaar, twee keer per week? Juist; pasta met diepvriesspinazie, Boursin, en spekjes. Ik weet zeker dat deze hedendaagse semi-kant-en-klaar variant er doorheen is gejast door één of andere lullo met natte haren, de dag na z’n borrelavond ergens tijdens z’n Unilever Product Development Traineeship. Z’n Senior was waarschijnlijk praeses Bestuur ’98-‘99, mooie pik, en met een knipoog en een ferme handdruk was het beklonken. Zo gaan die dingen. Om over de bankencrisis maar te zwijgen...

Recept voor bovenstaande pasta, opgeleukt. Sowieso betere kaas.  Voor 2,5 pasta-eters en 1 bonenvreter.

  • Geen spinazie, maar zo’n zak van 300 gram boerenkool, gesneden en gewassen, uit de koeling van je supermarkt. Minder zompig dan die spinazie.
  • 1 pakje rauwe ham (plakjes, vleeswaren)
  • ca. 200 gram zachte geitenkaas
  • 1 potje halfgedroogde tomaatjes
  • 1 kleine ui
  • 200 gram fusilli (of andere pasta, maar aan fusilli blijft flink wat boerenkool kleven waarmee je je kinderen een hak kunt zetten)
  • 1 blik limabonen, ook wel reuzenbonen genaamd, uitgelekt
  • olijfolie om te bakken

Kook ca.1,7 liter water. (Zo groot is mijn waterkoker). Verwarm 3 eetlepels olijfolie in een grote hapjespan en bak de ui 3 minuten op middelhoog vuur. Dit keer laten we de ui wèl een beetje bruin worden, lekker. Schuif de ui naar één kant van de pan, blijf er een beetje in roeren, en bak in dezelfde pan de plakjes rauwe ham goudbruin en knapperig. Kan waarschijnlijk in twee keer. Je propt natuurlijk ook nog een plakje zo in je mond.

Laat de ham uitlekken op keukenpapier. Voeg nog twee eetlepels olie toe aan de hapjespan. Ja, daar zijn we niet kinderachtig in. Zet het vuur iets lager en doe de boerenkool in de pan. Roer goed om zodat alles bedekt is met olie, voeg twee eetlepels heet water toe, roeren, deksel erop. Kook dan de pasta in een grote pan in dat gekookte water volgens de verpakking beetgaar. Schep af en toe de boerenkool om.

Hak intussen de tomaatjes grof en versnipper de ham. Je wil dat de boerenkool een beetje bruin wordt, echt bakt dus, maar niet aanbrandt. Gooi de limabonen, de tomaatjes en zout en peper naar smaak bij de boerenkool en zet het vuur uit. Giet de pasta af, roer direct door de groente, schep op borden en strooi de ham erover. Verkruimel daarboven ook de zachte geitenkaas. Tussenstap als je geen pasta wil: je bordje opmaken (= culi-netjes voor opscheppen) als hierboven maar dan met bijna alle limabonen gehamsterd voordat je de pasta door de rest van de boerenkool roert.

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.

Basisbal

Dingen die ik tijdelijk heb gekund, ooit in mijn leven:

-Op mijn handen staan
-Op mijn hoofd staan
-Op een galopperend paard staan
-Piano spelen
-Een (eigen) teen in mijn mond stoppen
-Maat 36 dragen
-Inverse goniometrische functies maken. Uiteraard alleen mogelijk door beperkingen te hanteren; arcsin, -cos, en –tan, u weet wel
-Heel lang touwtje springen
-Meer dan twee bier drinken
-Schaken

Dat schaken leerde ik in de twee jaar dat ik –vrij toevallig- in Nederland in groep 7 en 8 zat. Ik was niet zo gewend aan klassen en zoals bij waarschijnlijk elk kind dat nieuw op een school komt, duurde het even voordat ik mijn draai had gevonden in dit antropologisch fenomeen. Ik geloof wel dat deze bepaalde school een eerlijke afspiegeling van de couleur locale toonde. Er zaten wat leuke bruine kindjes in mijn klas, een meisje dat haar moeder (terug)sloeg, en ook waren er veel jongetjes met lamswollen truitjes en poloshirts daaronder. Jongetjes die op de basisschool al vrij ballerig praatten, en op tennis en hockey zaten. Met één van hen kwam ik terecht in een schaakklasje. Het zal het begin van het schooljaar geweest zijn, ik was nieuw en Lennart was wat ik nu het alfamannetje zou noemen. Mijn moeder onderging in die tijd een aantal zware oogoperaties, en één van de eerste middagen van dit gemoedelijke naschoolse activiteitje kregen hij en ik een beetje mot. Er werd wat over en weer gekat, dat ging van kwaad tot erger, en toen vielen de woorden “schele moeder”...

De keren dat ik blind van woede ben geraakt in mijn leven zijn op twee vingers te tellen en van de tweede keer kan ik gelukkig zeggen dat er een gepast aantal meters afstand bleef tussen mij en de tegenstander, maar deze eerste keer was er geen houden aan. Ik vloog door de ruimte met het eerste wat ik in handen kon krijgen, namelijk het schaakbord, en voordat de brave bebaarde schaakmees kans zag zich ertussen te werpen had ik Lennart, die met zijn rug naar me toe zat, bovenop zijn hoofd gemept met wat wel een heel flimsy plaatje hout moest zijn. Het brak namelijk meteen in tweeën, en Lennart hoefde echt niet naar de Eerste Hulp of zo. Wel ging hij huilen, en ik ook, en nadat de obligate verontschuldigingen gepleegd waren, werden we voor de rest van onze lagere schooltijd eigenlijk heel goede vrienden. Ik kom hem tegen op alle foto’s van mijn verjaardagen destijds.

Nostalgie; aangezwengeld door foto’s van kindjes met kerstmutsen in de klas – de jongste nog maar even aan het kleuteren. Dan is het voorbij.

Tomatensaus met tranen – nee hoor, nu stop ik. Saus die altijd goed gaat met ballen. Vegaballen dit keer!

Hoeveelheden voor een flinke ook in te vriezen voorraad; voor één avond eten met 2 volwassenen en 2 kinderen zou ik halveren.

3 pakken vegaballetjes
2 blikken gepelde tomaten
1 grote ui, gesnipperd
3 tenen knoflook, in zeer dunne plakjes
3 theelepels gemalen venkelzaad
2 theelepels paprikapoeder. Hete, als je er mee weg denkt te komen.
1 bouillonblokje
olijfolie om te bakken

Verhit in een braad- of hapjespan twee eetlepels olijfolie. Fruit de ui op laag vuur in ongeveer 7 minuten zacht. Voeg de knoflook toe en bak nog 3 minuten. Voeg venkelzaad en paprikapoeder toe en roer een minuutje door. Blikken tomaat erbij, tomaten kapot maken met een spatel, bouillonblokje erin, deksel erop en 20 minuten zachtjes laten pruttelen, af en toe roeren. Intussen de balletjes in een koekenpan bakken volgens aanwijzing. Na die 20 minuten bij de saus in de pan en nog even laten trekken. Lekker met rijst, pita’s pasta, peulvruchten, you know.

Delilah van Eyck

Currently voice of ING online animations & video ( for example 'de voordelen van uw creditcard' , 'zelf invloed op de vaste hypotheekrente'), A.Vogel internal, Fixodent TV commercials. Playing small parts in Telefilm 'Hope' and upcoming Toen Mijn Vader Een Struik Werd directed by Nicole van Kilsdonk.