Zomer

zoete aardappelchips.jpg

En wéér een zomer voorbij, -vakantie althans. Bij ons thuis geldt de gouden regel dat zodra ik de grens over ben, ik allerlei klussen aangeboden krijg die ik dan dus niet kan doen(zo ook nu) en werd dit omgerekend onze duurste zomervakantie ooit hahahasuperlachennot!

Wat ik dan wel heb gedaan deze vakantie in plaats van bakken met geld verdienen? Eten! Lezen! Dochters aan de Kentish Coast zien hupsen! Ook niet te versmaden, toch?

 

Dat Kent is hartstikke mooi, dat eten daar gaan we het zo over hebben, en dat lezen: eindelijk Purity van Jonathan Franzen uit. Dat vergde nog wel een extra sessie van vier uur solo treinen afgelopen weekend. Ik kòn wel meerijden naar de grens van Duitsland voor een vrijgezellending, ik heb heus wel people skills, maar dan had ik moeten kletsen. In het zelfverkozen semi-isolement der 2e klas was er ruimte en rust, op de wrevel na die ik voelde toen een moeder achter me haar kind probeerde te bedreigen met een pindakaasboterham in plaats van een Happy Meal als ie nu niet zou luisteren. GEBRUIK ETEN NIET ALS STRAF TRUT gromde ik inwendig en WAT IS ER MIS MET EEN PINDAKAASBOTERHAM en jawel, bedremmeld kwam daar een stemmetje “Maar ik vind pindakaas lekker mama…” Eat that, stomme moeder, rolde ik met mijn ogen en toen ging ik weer heel zen verder op bladzijde 425.

 

Wat eten betreft had ik de hele zomer zin in losjes Mexicaans. Het dichtst dat ik ooit bij Mexico ben geweest is in Los Angeles waar een Nederlandse Hollywoodcameraman ons meenam naar een onooglijke zaak in een stripmall, niet een mall met strippers maar zo’n niksig rijtje laagbouw met een nailsalon, een pawnshop, nog iets vaags en de beste Mexicaan north of the border. Daar ben ik toen in een vat frozen margarita gevallen en de rest is geschiedenis.

 

Wat ik thuis betracht valt in het niet bij de frisse citruszingg en de rokerige specerijenwarmte van toen maar ik zou iedereen aanraden een potje chipotlepepers in adobosaus te scoren, de voorraad komijn aan te vullen en een abonnement op limoenen te nemen. Dit is zéér vrijelijk geïmproviseerd op nachos uit de oven (Mexicanen mogen nu lachen):

 

Zoete aardappelchips met dingen er bovenop

·      2 flinke zoete aardappels, geschild en in dunne plakken geschaafd met bijvoorbeeld een mandoline

·      1 pot capucijners, zwarte bonen of kidneybonen, uitgelekt

·      2 avocado’s

·      1 rode paprika, in dunne reepjes

·      2 grote tomaten, in blokjes

·      ½ courgette, in slierten geraspt

·      geraspte oude kaas, 100 gram

 

·      3 eetlepels bak-olie

·      2 volle theelepels gerookte paprikapoeder (heel goed: Pimenton de la Vera, dulce of picante)

·      1 theelepel uienpoeder

·      1theelepel knoflookpoeder

·      zout en peper naar smaak

 

Niet op de foto, wel lekker erbij:

 

·      3 eetlepels Griekse yoghurt

·      sap van ½ limoen

·      1 theelepel komijn

·      ½ teen knoflook, fijngeraspt

·      snuf zout

·      1 chipotlepeper, gehakt (ik haal genoemde adobo chipotles uit blik en vries ze in met de saus, ze laten zich makkelijk uit het diepvriesbakje snijden als je ze naast elkaar legt)

·      mengen maar (je kan de chipotle als laatst erdoor doen en eerst wat saus apart houden voor mensen die minder pittig willen eten)

 

Verwarm de oven tot 200 graden. Meng de ingrediënten voor de kruidenolie met een garde. Zoek je keukenkwastje. Bekleed 2 grote bakplaten met bakpapier. [Op de foto zie je het resultaat van 1 plaat chips, het andere deel heb ik er later tussen gefrommeld] Verdeel de aardappelchips allemaal naast elkaar over de platen, bestrijk met de olie. Ik was te lui om beide kanten te doen, werkte prima. Schuif de chips in de oven en hou ze een beetje in de gaten. Na 10 minuten in mijn oven begonnen de randjes te kleuren; haal ze op tijd eruit. Strooi direct de kaas eroverheen en laat even smelten, leg dan de andere ingrediënten er bovenop en serveer met de yoghurt.