A business is born....

Vrijheid! Baan opgezegd en wat ga je dan doen? Naast snoeihard solliciteren uiteraard. Nou, dan begin je dus een fun-business in producten gemaakt met de heetste pepers ter wereld: The Heatory.

Logisch toch? Want ja, je bent een keukenprinses in hart en nieren (lees: waar de Delilahs en Roosmarijns van deze wereld met een paperclip en een boterhamzakje nog een verantwoorde salade in elkaar kunnen draaien, steek ik nog liever m’n oog uit met die paperclip).
Gelukkig heb ik the next best thing: een man die ik met een gerust hart in de keuken neer kan zetten (zijn gestruikel en té fervent roergedrag even daargelaten) en dus heb je al bijna alle ingrediënten, jawel, om een peperhandel te beginnen!

Terwijl manlief volledig geconcentreerd dodelijke Carolina Reapers staat te ontleden en je zo nu en dan ‘au, au, f*ck, f*ck’ op de achtergrond hoort omdat ie het nodig vond om even lekker in z’n ogen te wrijven, ben ik bezig met de website voor deze onderneming.
Logisch toch? Websites maken, dat is inderdaad nog zo’n talent van me; geen plug-in is mij vreemd, geen HTML-code heeft nog geheimen voor mij. CSS? Heb je even? Fun weetje: CSS staat voor: Complete Sh*t Scheiße. Jazeker!

Godzijdank is er wel iets waar ik echt talent voor heb: eten! Een zeer nuttige skill als je een productlijn van sambals en chocola de wereld inpompt. Er moet namelijk geproefd worden en dat neem ik heel serieus. Je moet immers 100% zeker zijn van je zaak. Dus smeer ik de sambal op alles wat ik te pakken kan krijgen: brood, kaas, brood met kaas, brood met kaas en ham, brood met kaas, ham en een eitje, brood met kaas, ham, een eitje en, what the hell, wat bolognese chips (van Croky!) on the side. Je moet immers wel weten of onze sambal kan dienen als dip en als ik daar kilo’s chips voor moet nuttigen, all the better!

Manlief ziet het allemaal met lede ogen aan en heeft er volgens mij al spijt van ooit met mij iets in food te zijn begonnen. Ik hoor hem de laatste tijd dan ook opvallend vaak beginnen over een nieuw ‘fun’-business-initiatief: “een sportschool, is dat niet wat voor jou… uh.. ons?” Ik trek nog maar een zak chips open, de nieuwe batch sambal moet immers geproefd worden, logisch toch?