Een nieuw mens

Ik heb er een karaktereigenschap bij. Althans: ik had ‘m waarschijnlijk altijd al, maar kon ‘m goed verbloemen. Sinds ik na ruim drie jaar Delhi weer in Amsterdam woon - meer dan een half jaar alweer - behoor ik tot het deel van de mensheid dat anderen tot bloed onder de nagels vandaan halend laat bungelen. 

Van een situatie met drie man personeel een gezin met twee kinderen draaiend houden naar een situatie waarin ik door het leven ga als alleenstaande moeder (met een vader die co-oudert via Skype vanuit Delhi): het is een stap. Klagen doe ik niet, het leven hier in Amsterdam is om vele redenen heerlijk vergeleken met het leven in Delhi, en na drie jaar dagelijks de meest schrijnende armoede te hebben aanschouwd is klagen sowieso van het menu gehaald (soms met meer, soms met minder succes).

Vanmorgen vond ik deze mail in mijn postvak, van Roosmarijn, de oprichter van dit blog:

"Lieverd,
als het nu te druk is, laat me dat dan even weten, dan haal ik jou/het blokje even weg tot je wel tijd hebt? Indien wel: stuur je me dan een bijdrage?" 

Les een: Anderen zijn vaak zo lief en geduldig. Zo zijn er talloze lessen te delen. Ga ik doen. Als ik tijd heb. Heel snel. Echt.

Marte Kaan

In 2012 I founded Nomad Expat Coaching & Counseling (www.nomadexpatcoaching.com). I work mainly with expat clients, online and face to face, mostly with techniques derived from Cognitive Behavioral Therapy and Acceptance and Commitment Therapy and sometimes more experiential methods like focussing. Besides working as a psychologist I write essays and short stories. Currently I am working on my first novel. https://martekaan.wordpress.com